Het recept voor rapport (contact)

Een feest van herkenning, het ene gesprek loopt wel en het andere gesprek weer niet, je ziet bij het laatste dat gesprekspartners, elkaar verkeerd interpreteren, de lichaamshouding zijn verschillend, de ander staat stijfjes en formeel en de ander staat druk bewegend zijn verhaal kracht bij te zetten. Van afstand is zo te zien dat hier geen sprake is van contact.

 

Terwijl bij het andere gesprek wel contact wordt ervaren, beide spiegelen elkaars houding en bewegingen, wanneer de een zijn hand optilt, doet de ander het ook. Dat hoeft niet altijd de zelfde hand te zijn, dat kan bij de ene gesprekspartner de rechter zijn, terwijl bij de ander de linkerhand om hoog gaat. Op afstand lijkt het een dans.

 

In het kader van onderzoeken naar gedragen zijn deze gesprekken gefilmd en via een metalen clip op de vingertop van beide personen gemeten. Doel van dit onderzoek was om te meten of er een verborgen biologische dans plaats vindt, zonder dat wij dat natuurlijk weten, onbewust dus.

 

Bij het gespannen, disharmonieuze gesprek bleek dat de lijnen bewogen in nerveuze ritmes over het scherm met vele ups en downs. Dit in tegenstelling tot het harmonieuze gesprek, beide lijnen danste alsof het vogels waren over het scherm alsof er een sierlijke dans van gecoordineerde bewegingen plaats vond. Her was duidelijk sprake van een inter-persoonlijke tango tussen twee mensen.

 

De conclusie uit dat onderzoek is o.a. dat er sprake is van een fysiologisch patroon wanneer twee mensen contact ervaren.

 

Rapport bestaat alleen tussen mensen; het is er zodra we ons in een contact plezierig, betrokken en op ons gemak voelen. Maar dat belang van rapport overstijgt het gevoel van een paar aangename momenten met elkaar. Wanneer mensen rapport ervaren, zullen ze gezamenlijk creatiever en efficienter zijn in hun besluitvorming, of dat nu gaat over het gezamenlijk bepalen van de keuze van een tv programma of om een zakelijke strategische keuze die gemaakt moet worden door het topmanagement.

 

Rapport bestaat altijd uit drie elementen; wederzijdse aandacht, gemeenschappelijke positieve gevoelens en een goed gecoordinaeerd non-verbaal samenspel. Wanneer aan deze voorwaarden is voldaan ervaren wij rapport. Ervaren we contact.

 

Wanneer twee mensen aandacht besteden aan wat de ander zegt en doet, roepen ze een gevoel op van onderlinge belangstelling, een gezamenlijke focus die werkt als perceptuele lijm. Wederzijdse aandacht voor elkaar, leidt tot het hebben van een gemeenschappelijk gevoel.

Er is sprake van wederzijdse empathie, beide mensen ervaren dat ze ervaren worden, men voelt zich ongedwongen, op ons gemak en vrij om ons te uiten. Met andere woorden, de ander mag er zijn.

 

Aandacht is niet voldoende, ook het hebben van een goed gevoel is het volgende ingredienten voor ons recept tot het hebben van contact c.q. rapport. Als je werkt aan een positieve sfeer, leggen de non-verbale boodschappen die we uitzenden vaak meer gewicht in de schaal dan wat we zeggen. Het maken van oogcontact is essentieel voor het maken van contact.

 

Wil je rapport laten opbloeien, dan moet er dus gelijktijdig sprake zijn van volledige aandacht, positieve gevoelens en synchronie. De serveerster die op het terras elke klant aanvoelt en contact maakt, zal s'avonds in de fooienpot de meeste euro's aantreffen.

 

Staat in vele management boeken dat als je maar de zelfde lichaamshouding aanneemt, de zelfde gebaren uitvoert dat er dan sprake is van contact. Onzin, deze bewuste handelingen leiden eerder tot afwijzing dan tot het hebben van contact. Deze geveinsde synchronie is voelbaar mechanisch en vals.

 

Wanneer twee mensen uit zichzelf in het zelfde tempo de zelfde bewegingen maken, zal hun positieve gevoelens toenemen, zonder dat je hoort wat zij zeggen, lijkt het gesprek op afstand als zijnde een dans voor twee personen. Een elegante dans van bewegingen en vlekkeloze overgangen van de een naar de ander. De ademhaling is min of meer gespiegeld van de ander, door b.v. in te ademen als de partner uitademt, of door de ademhaling te synchroniseren.

Je ziet zelfs op afstand een versterking van deze synchronisatie op het moment dat er van spreker wordt gewisseld. Beide beginnen gelijktijdig te lachen en halen vrijwel op de zelfde manier adem.

 

Altijd als twee mensen met elkaar praten, kunnen we de emotionele samenspel waarnemen in een dans van optrekkend wenkbrauwen, snelle handgebaren, vluchtige gezichtsuitdrukkingen, rap aangepast speeltempo, veranderende blikken, enzovoort. Met behulp van synchronie kunnen we contact maken en als we het goed doen een positieve emotionele resonantie opbouwen met de andere persoon.

Hoe groter de synchronie, hoe meer de emoties van twee mensen op elkaar zullen lijken.

 

Wanneer we contact ervaren zullen onze innerlijke uurwerken op elkaar worden afgestemd, zij zorgen er bv. voor dat geliefde die elkaar met vanzelfsprekend gemak naderen voor een omhelzing of op exact het juiste moment elkaars hand pakken, of als ze gelijk samen lopen.

Zelfs als je elkaar niet ziet kan je contact ervaren, bv. Als beide tegelijk de telefoon pakken om te bellen of te sms-en.

 

Het recept is dus eenvoudig en bestaat uit drie elementen; wederzijdse aandacht, gemeenschappelijke positieve gevoelens en een goed gecoordineerd non-verbaal samenspel.

 

Ik wens jullie succes met het maken van echt rapport c.q. contact.
Share our website